Een natuurramp in mijn boek

er is een vraagteken in mijn boek
gemorst
met de onvoorzichtigheid van een kop koffie

ogen vol verbaasd, verdrietig en
verwoest
wuiven wegvarende woorden na

een krant met de dagelijkse ellende-
regen
dept de verwoesting van natuurramp tot erger

zinnen zwemmen slecht, ze zijn
oplosbaar
ze houden niet van vieze koffie

een boek zonder einde is het verdergaan niet
waard
een overstroming in de krant zo weer vergeten

het is tijd voor nieuwe koffie met
troost
troost heet ook wel een stuk appeltaart


Verschenen in:
Doe Maar Dicht Maar 2013